vazgeçtiğimiz şiirlermi şiir tadında yaşamakmı

Bir rüyamı anlatayım sana

Dün gördüm

Sokak lambası altında

Bilirsin hani

Yolun kenarındaki bankta

Sıcacıkmış evim

Bacası tütermiş

Beni seven bir karım

Çocuklarım varmış

Düşün

Biri kız biri oğlan......

Sustu

İki serseri

Filmin sonu belliydi

Yinede

Eee dedi beriki

Sonra bekçi geldi

Yasakmış uyuması orda

Gocunmadım

Uyumaya yer çokta

Bilemezdi

Beni evimden çocuklarımdan etti...............

Saat sabahın üçünde

Bir çay demledim kendime

Olmıyacak bir ümitle

Demini fazla kaçırdım yine

Hani gelirsin diye

Belki bir çay içmeye

Gelmedin

Ne bu gece

Ne diğer gecelerin birinde

Hep iki bardak koydum yinede

Seninkine dokunmadım

Soğutup soğutup

Ne çaylar döktüm çöplere

Umutlarımla birlikte

Her gece sabahın üçünde

Çaylar demleyip

Demini çok kaçırsam bile

Sanma gelirsin diye

Yıllardan sonra

Elim alıştı sonunda

Olsamda tek başıma

Çayı iki kişilik koymaya

Sana kağıttan gemiler yapardım

Hayal olurdu ancak

Arka bahçesi

Pembe panjurlu evin

Kayan yıldızlardan toplardık umutları

Sevdamız yüreğimize sığmazdı

Yarım yarım şiirlerimiz bile vardı

Be gülüm

Neyimiz eksik kaldı

Yabancı aşklar yalancı

Ben sana susadım

Avuç açıp yalvardım

Bana çok gördüğün sevgini

Gittin ellere sattın

Neyleyim

Ben sana çiçeklerimi

Susuz topraklarda açtım...

Kağıttan değil artık gemilerin

Güller açıyor arka bahçesinde

Pembe panjurlu evin

Yaşamak denirse

Yaşıyorum işte

Sensiz sebepsiz öylesine

Kıyısına köşesine itildiğim bu şehirde

Her şey aynı

Gökyüzü bulutlar

Değişen bir şey yok

Yine kayıyorda aynı yıldızlar

Ben dilek tutmuyorum

Aynı kağıt

Aynı kalem

Artık yarım yarım aşk şiirleri yazmıyorum

Artık

Aşka inanmıyorum..........................

Artık dönmeyeceğim

Bu son mektup

Bu son veda

Sana

Hayata

Tavana astığım urgan

Hergün beni çağırmakta

En mahrem sırlarımı döktüğüm yağmurlarla

Karışacağım toprağa

Aldırma gözyaşlarıma

Korkumdan sanma

Alışamadığımdan ayrılığa

Bir veda bile edemeden bahara

Öleceğim kış ortasında

Bilirsin

Nasıl özlerim yolunu baharın

Bilirsin sevemedim soğuk yüzünü

Kucağında doğduğum kışların

Bir aralıktı hani

Böyle olacağını bilseydim

Hiç gelirmiydim

Titriyor şimdi ellerim

Yazamıyorum

Ölümden korkuma değil

Soğuktan biliyorum

Soğuktan

Yalan..............

Yarım kalan bir ömrü

Bir kaç sayfaya nasıl sığdırır insan

Söylenesi sözlerim vardı

Susup susturulduğum

Bir kıtası hep yarım

Yazılası şiirlerim vardı

Yazamadım

Yazsam yetim kalacaklardı

Kıyamadım

Yaşanası sevdalarım vardı

Gidilesi yollarım

Çiçeklerim vardı benim

Yalnız gecelerde

Susuz bıraktığım

Vazgeçtim yollardan

Şiirlerimden

Bu şehirden

Vazgeçtim bahardan

Elimi eteğimi çektimde hayattan

Vazgeçmedi kader

Düşmedi yakamdan

Neredesin ey ölüm

Her gelişinde bir umutla sarıldığım hayattan

Bak bıraktım ellerimi

Tutunmuyorum

Gel

Zamansız ama

Gönüllü gidiyorum..........

Yatarım biraz sonra

Benimki

Bir sigara içimi

Oyalanmak aslında

Resimler için çok geç

Zaten rakının yanındada pek gitmez

Birkaç şiir yazarım belki

Belki seni hatırlar

Yine ağlarım

Yok öyle hıçkıra hıçkıra

Hepsini bir gecede değil

Saklayıp gözyaşlarımı

Usul usul ağlarım

Sanmaki utanırım

Daha yirmibeş yaşındayım

Sensiz gecelerin yarısındayım

Hepsini bir gecede ağlarsam

Yarın

Sensizliğin bilmem kaçıncı gününü

Nasıl ıslatayım.......